Wednesday, November 24, 2021

கேவலம்

ஒளியைச் சூடாக்கித் 
தழல் குறைத்துப் பதத்தில் இறக்கிப் 
பக்குவமாய் உலர்த்தி வைக்க 
மாலை முதுவெயிலில் 
தெருவைத் துடைத்துத் தடநிழல்கள் 
மாடப்புழை மேட்டில் 
மீவான் அகல் ஏற்ற விரையா முன்னம் 
போவான் நட்புறவில் பேசிக் களியாடப் 
பாதை படிந்து 
பகற்கனவின் தூசியெழச் செல்வேனை 
நங்கைப் பருவம் தாண்டி 
நடுவயதுக் கட்டெழிலாள் 
அங்கை பல இருந்தால் ஆகாதோ என 
ஏங்க வைக்கும் கொங்கையினாள் 
செவ்வந்திச் சேலைக்குள் 
தீவாய் முலைமுகட்டின் தீவிரத்தில் 
மாட்டிய என் கண்பாவை நிமிர்த்தி 
வெண்வெளியில் பதிந்த 
கரும்பரிதிக் கண் கொஞ்சப் 
பண்மொழியாள் பயிற்றுமொரு பதைபதைப்பில் 
உள்ரேழி தாண்டி ஓரத்து அறையில் 
விறகடுக்கி வைத்த இடுக்கில் ஒரு கருந்தேள் 
பிடிக்கவோ அடிக்கவோ கூப்பிட்டாள் 
கருந்தேள் அடித்துக் காட்டுகின்ற வீராப்பில் 
கண்ணாலத்தி எடுத்துக் கோட்டும் 
அவள் கடைக்கணிப்பில் 
நன்றியென நாரியவள் 
முந்தானை விலக 
முறுவலித்த முலைக்காம்பில் 
முத்திட்ட மூர்க்கத்தில் 
குறுவெயர்க்கக் கூடி ஒரு 
கோடி இன்பத் தேள் கொட்டிக் 
காலக்களிக் கொடுக்காய் உருமாறிக் 
கட்டெழிலாள் மேனியெல்லாம் கொட்டிவரக் 
குமுறிவரும் ஆர்வத்தால் கட்டை எடுத்துக் 
கருந்தேள் அடித்தேன் 
கழிக்குத் தப்பியது காணாமல் மறைந்து 
கடுவிஷமாய்க் காரிகையின் அலுப்பாகிக் 
கணக்கின்றிக் கொட்டியதால் 
கட்டையென மீண்டேன் 
கொங்கைகளின் கெக்கலிப்பில் 
அங்கை பிசைந்து 
அரைக்கண்ணில் முலைக்காம்பின் 
முள்குத்தப் பொறுக்காமல். 

***
 

No comments:

Post a Comment